بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى الله على سيدنا محمد و على آله الطيبين الطاهرين مقدمه مصحّح شرح حال ميرزا ابو طالب موسوى فندرسكى ميرزا ابو طالب فندرسكى ، اديبى فقيه از دورهء اخير صفوى است كه شاگردى علامهء مجلسى را نيز كرده و از وى اجازه علمى دريافت نموده است . « 1 » وى به عنوان نوادهء دخترى ميرفندرسكى ، فيلسوف مشهور ( م 1050 ) شناخته شده و آثار متعددى در حوزهء ادب و فقه و فلسفه و كلام از خود برجاى گذاشته است . از تاريخ تولّد و درگذشت وى اطلاعى نداريم ؛ تنها مىدانيم كه وى در دههء پايانى قرن يازدهم ، دورهء ميانسالى را طى مىكرده و شاگرد آقا حسين خوانسارى ( م 1098 ) و همين‌طور علامه مجلسى ( م 1110 ) بوده است . محتمل است كه او دست كم تا اواخر دههء دوم يا اوايل دههء سوم قرن دوازدهم زنده بوده باشد . فندرسكى كتاب حاضر را طى سالهاى 1106 و 1107 نوشته و به احتمال زياد در شمار آثار اخير او بوده است . جد مادرى او ميرفندرسكى معروف است كه بارها شرح حال وى در آثار مستقل و مقالات نوشته شده است . اما پدر وى نيز كه از سادات فندرسك بوده ، جلال الدين ميرزا بيك است كه درباره او چيزى نمىدانيم ؛ اما على القاعده بايد در زمرهء علما يا به قول ابو طالب ، « از بزرگان اهل هنر » بوده باشد . مؤلف در همين كتاب ، يك بار از پدرش ياد كرده و ضمن آن‌كه وى را شبيه به ارسطو

--> ( 1 ) . تصويرى از آن را بنگريد در مقدمه رساله بيان بديع ( اصفهان ، 1381 ) ، ص 21 . بخشى از آن را در ادامه آورده‌ايم .